Szwedacz

Teraz to zupełnie inna historia 🙂 Geometria musi współgrać z twoimi proporcjami, komentarze tu zostawię kompetentniejszym od siebie. Podobnie, uparcie utrzymuję, że na Mazowsze nie potrzeba specjalnie super osprzętu - byle wrzucić dobre opony i amortyzator przyzwoicie pracował. Najwyżej trzeba pamiętać, że nie jesteśmy na rowerze z tarczami 200+ i dwoma 4-tłoczkami.

Ja bym zaczął od upewnienia się co do wyregulowania i dopasowania roweru pod siebie. Regulacja amortyzatora, dobór swojej pozycji. W drugiej kolejności sprawa opon - na Mazowsze śmiało wpakujesz szerokie i szybkie kapcie do XC, może wręcz zakrawające o semislicki, a rower od razu o wiele lepiej będzie się toczyć. Jak się nie ścigasz, to rewolucji tu nie uzyskasz. Co prawda nie jeżdżę na Roscoe, ale mój Bonero odstaje w zasadzie tylko stromszą podsiodłówką (czyli nieco gorzej przy dłuższych i nudno-płaskich jazdach). Znam też gościa, który wszystkie XCMy, głównie na Mazowszu, oblatuje właśnie na Roscoe i sobie go chwali.

Po nieco ponad sezonie z RideNow (nie tymi super wylajtowanymi) w gravelu brak negatywnych doświadczeń. Ani nie złapałem snejka, ani nic na mrozie się nie pokruszyło. 0 problemów z wentylami, ale używam pompki z wężykiem, więc nie ma okazji za bardzo do ich wyłamywania.

Tu bym się zastanowił, czy aby na pewno. Jakie punkty są typowo pod bikepacking, których nie ma szosa? Jak się chcesz pakować i z czego korzystać? Wór na kierownicę czy uprząż + wór mocujesz do dowolnego roweru i nie wymaga to niczego szczególnego (choć sposób prowadzenia linek może to komplikować lub ułatwiać). Podobnie torby na górną rurę ramy. Trójkąt w ramę generalnie i tak bierzesz na rzepy i sobie dopasowujesz do konkretnych wymiarów ramy i ew. rozmieszczenia butelek. Uchwyty na bidony w wewnętrznym trójkącie mają i szosy. Opcja przykręcenia butelki pod ramą brzmi jak coś, co niekoniecznie musi być w rowerach celujących w sport, a faktycznie dobrze się sprawdza (zwłaszcza w większych ramach) do przewożenia dodatkowego zapasu napojów (warto dodatkowo zwykłym trokiem zabezpieczyć). Punkty montażowe pod bagażnik? Jak chcesz jeździć z dużą podsiodłówką, to cię to nie obchodzi. Jak nie trawisz jej bujania, to bierzesz bagażnik typu Ibera IB-RA17 albo w karbonach, gdzie chcesz mocować do osi, a nie seatstayów - Ortlieb Quick Racka + zamiennik osi z mocowaniami i już masz platformę pod mały plecak czy worek. Punkty montażowe na widelcu? Pamiętaj, że to ma zazwyczaj w karbonowych widelcach limit 1kg na punkt montażowy. Realnie zapakujesz w porywach do 2.5kg na stronę. Albo bierzesz malutkie sakwy, które ci oferują 4-6L/szt i będą mocowane przez wsunięcie na prowadnicę z zatrzaskiem, albo się wozisz z koszykami z paskami. Zabawa z paskami to ok wyjście na coś co zamocujesz i najchętniej nie będziesz ruszał do końca wypadu - apteczka, narzędzia itd. Ja uważam za dość upierdliwe w obsłudze. Podobnie dodatkowa woda w koszykach - musisz paskami pozabezpieczać by nie wyskoczyła na wertepach. Przede wszystkim rower ma pasować, by te długie dupogodziny na siodełku były do wytrzymania. To jest przecież najważniejsze. Pytanie gdzie tym będzie latał. Gravele oferują bardziej miękko skonfigurowane przełożenia prosto z fabryki. Niektórym zależy na przerzutce ze sprzęgłem. Gravele raczej przyjmą większe tarcze, a to zawsze znaczna poprawa ich chłodzenia na zjazdach. Większa szansa na znalezienie czegoś z normalnymi mocowaniami na błotniki, choć przy jeździe głównie drogowej cuda na rzepy typu Speedrocker powinny wytrzymać w miejscu. Większa szansa na znalezienie czegoś na mocniejszych kołach. Jak szuka ramy XL i jeszcze dorzuci trochę wagi w torbach, to bez problemu będzie oscylował wokół maksymalnej, deklarowanej przez producenta wagi systemowej.

Strzelam, że styki są pokryte ENIGiem (cienko naniesione złoto na powierzchnię niklu) lub czymś podobnym. Powiedz mi, jakie cudowne środki trzeba kupić i aplikować, żeby złoto się nie utleniało (w standardowych warunkach)? 😉 Jak często to chcesz szorować? Zabrudzi się (co będzie pewnym wyczynem, to jest generalnie osłonięte przecież), to wtedy IPĄ machniesz. Nie będziesz miał cudownych chusteczek, to użyjesz jakiegoś miękkiego wacika kosmetycznego czy "patyczka do uszu" i też styknie. Jeśli nie będziesz testował cały czas żywotności złącza, ani czyścił papierem ściernym, to pewnie kilkukrotnie przeżyje ono akumulatory w środku. EDIT: Sprawdziłem opis tego cuda w sprayu: Aluminiowo-karbonowy rower, złocone styki, plastikowa obudowa z wtryskiwanego ABSu, ale "WD-40 premium" cudownie ochroni je wszystkie przed rdzą 😄

Jak już, to IPA (nie mylić z tą dla serwisanta!) i szorowanie chusteczkami, które nie zostawiają kłaczków. Hasło do szukania to chusteczki bezpyłowe do światłowodów - głównie za wysyłkę się płaci 😉

Wertepy wzdłuż Wisły (z pominięciem odcinka z dobrą ścieżką szutrami Zawady - Siekierkowski - prawym brzegiem pod pałacyk w Jabłonnie), niekończące się piaskownice w MPK, Chojnowskich i w okolicach Legionowa, pętle XC rozsiane po okolicznych lasach, ewentualnie Kazurka. Sporo znajdzie się takich miejsc, gdzie w gravelem się pchać to masochizm poza wybranymi dobrymi drogami lub asfaltami (których nie brak) o ile nie było na tyle mokro, by te piachy się zbiły (a to głównie późna jesień i przedwiośnie). Zostają lasy pod Podkową, okolice rezerwatu Obory i Kabacki, single wzdłuż Mieni i Świdra. Najciężej z głową połączyć to wszystko i najprzyjemniej jednym rowerem obskoczyć 😉

Różnica w głównej mierze wynika z tego, że Fox ma droższe części eksploatacyjne. Jeśli serwis zaoferuje wykorzystanie tańszych zamienników (uszczelki innej marki chyba tam główną różnicę robiły?), to serwis wyjdzie z grubsza tak samo. Za wszystkie wyższe modele od RS i Foxa podobnie zapłacisz. Z tymi sztycami, to jest tak, że to potrzebny był konkretny projekt sztycy, która faktycznie będzie w stanie coś resorować. To że jest karbonowa nie oznacza od razu, że nie będzie sztywna. Te, które dają naprawdę dużo (od Ergona lub Canyona; ale wciąż mniej niż daje ci zejście z ciśnieniem w kołach w dół) mają charakterystyczne rozcięcie w pionie. W MTB masz balony o tak dużej objętości, że z perspektywy komfortu kluczową rolę odgrywa ciśnienie do jakiego je napompujesz. Podobnie karbonową kierownicą nie masz co sobie głowy zawracać, bo nie dość że masz tyle opony, to jeszcze amortyzator ci dochodzi (zakładając poprawne wyregulowanie). Dorzucisz lampkę, ustawowo wymagane odblaski, błotniki, butelkę z koszykiem, oblepisz rower kilogramem błota i zaraz ci przybędzie dużo więcej gramów niż zaoszczędzisz dopłacając 😉 Przy twoim planowanym wykorzystaniu, to tę zaoszczędzoną wagę najwyżej odczujesz wnosząc rower po schodach lub wieszając na bagażniku dachowym lub w uchwycie, w pociągu.

Nie próbowałem na rowerze w nich jeździć, nie wiem czy by nie były trochę za sztywne, ale dobrze sobie radzą z punktowymi uderzeniami. No i obstawiam, że latem wentylacja w dowolnych solidniejszych rękawicach będzie upośledzona.

Zawsze można przyciąć końcówkę i wstawić metalowy barend. https://pl.aliexpress.com/item/1005007392922928.html Te Rockridery są niedostępne, ale jest na rynku trochę różnych modeli taktycznych, które również oferują dość ograniczoną ochronę wierzchu dłoni. Jeśli tylko są zapinane na nadgarstku, to powinny się sprawdzić.

Aluminiowy PDQ (który żartowniś wymyślił, żeby to się czytało 'padaka'?) z tego co kojarzę jest dość fatalnym następcą Count Solo - lepiej rozjerzyj się za Grand Canyonem lub Procaliber 8. Na Pepperze ostatnio latały oferty w Niemczech na Konę DL z SIDem za nieco ponad czwórkę. Jak dobrze trafisz, to coś fajnego poniżej tego budżetu powinieneś móc upolować. Ogólny kierunek poszukiwań dobry. Przy takiej wadze bym brał rower z amortyzatorem na goleniach min. 32mm. Do spokojnej jazdy wystarczy, chyba że twoje okoliczne lasy w górkach to jakieś konkretniejsze górki, to wtedy przyda się te 34-35mm. Poza wyregulowaniem amortyzatora, tu największą robotę zrobi dobór opon, żeby wziąc coś co się w miarę lekko toczy, przy jednocześnie sensownej wytrzymałości i wystarczającej przyczepności (a luźne kręcenie po lesie i dróżkach też nie wymaga nie wiadomo czego). Im szersza opona i niższe ciśnienie, tym więcej komfortu pod 4 literami na tych ewentualnych korzeniach i gruzie.

ESI Extra Chunky u mnie się OK sprawdzały, ale szybko pojawiały się w nich braki od przeciskania przez krzaki czy sporadycznego kontaktu roweru z kamieniami. Po zmianie roweru, zgodnie z zaleceniami producenta, wziąłem zwykłe Chunky i była masakra - kompletnie mi nie leżały (podobnie chińskie klony). Obecnie wróciłem do fabrycznych Ergonów GA-2 i nie zamierzam nic więcej zmieniać. Rogi wyłącznie wewnętrzne, na spokojniejsze odcinki przy dłuższej trasie.

Oczywiście, choć w najdłuższych ultra nie bez powodu święcą triumfy wzmacniane opony, nie bez powodu Mezcale w wersji TNT, a nie Race/TLR. Jednak do kręcenia poza wyścigami czy wszelkiej turystyki nie potrzebujesz walczyć o każdy ułamek wata i to czy opona będzie do wymiany po 1500km, czy po 7000km może nie być zupełnie bez znaczenia, o ile nie ignorujesz zupełnie kosztów eksploatacji roweru, albo wolisz mieć dużo większą szansę, że nie będziesz zamawiał taksówki, by cię zgarnęła z pól pośrodku niczego, z nienaprawialną oponą.

Bezdyskusyjnie. Każde hamowanie to jest kupa energii zamienionej w ciepło, którą potem trzeba ponownie wpakować w układ przy rozpędzaniu się. W miarę jednostajna jazda to minimalizuje. Tu już bym polemizował. To by była prawda, gdyby mówić o jeździe wyłącznie unijnymi asfaltami i idealnie równymi szutrówkami. Gdyby skalować ich wybory obręczy, to byśmy teraz obserwowali gravele na obręczach szerszych niż endurówki z plusami, za to z wysokim stożkiem. Pewny jesteś, że nie o 2.2" mowa? 😉 2.0" Pure Grip wychodziły znacznie gorzej niż 2.2" na Black Chilli - na idealnej drodze to różnica Crr o 1/3, na szutrach kategorii 2. wciąż niemal 20% (nie widziałem pomiarów na gorszych). No i nie zapominajmy o Thunder Burtach 2.1" na Addix Speed. Tu pewnie działa to dwojako, jedno to rewelacyjnie niskie opory toczenia (Super Ground 2.1" w rzeczywistym pomiarze na asfalcie wypadał raptem 10% wolniej niż Caracal Race 45mm), drugie to spora objętość i dość miękka konstrukcja, znacznie poprawiające komfort na wertepach, co w dłuższej trasie przekłada się na dłuższe utrzymanie wysokiej skuteczności silnika białkowego. Oczywiście, powyższe przy założeniu, że nie interesuje nas żywotność opon, która jednak jakoś przy takich wyścigach pewnie zaczyna się liczyć, bo idzie w parze z rosnącym z każdym kilometrem ryzykiem złapania kapcia.

Nie musi być bezpośrednio z USA. Ale jeśli będziemy kupować od pośrednika w innym kraju EU, to i tak cła siedzą w cenie + dochodzi marża pośrednika. Póki miałem Storma, to się interesowałem tematem. Konkluzja była taka, że w cenie bagażników z USA jakie by mi pasowały, mogłem zamówić spawany na zamówienie, robiony na wymiar u nas. Prościej i taniej było potraktować to jako pretekst do zmiany roweru na taki, który przyjmie klasyczny bagażnik 😉

Nie słyszałem o niczym więcej na rynku UE, a sam Ortlieb względnie niedawno wyszedł z tym bagażnikiem. Ściąganie alternatyw z ameryki (np. jakiś Old Man Mountain) niemal na pewno wyjdzie dużo drożej. Tailfin z UK też się mocno ceni.

Nie zauważyłem różnicy między markowymi Peatysami, a kompletną chińszczyzną z Ali. Ważne jest jak zaprojektowali otwory w jego podstawie, żeby nie mogły się zapchać zaschniętym mlekiem (zanim na to zacząłem zwracać uwagę to się naciąłem na chinola, który nie był wiercony na przelot, a po bokach miał niewielkie otwory) i żeby dało się w razie czego je przepchać bez ściągnia opony. Chwalę sobie (można dokupić luzem) nakrętki z końcówką do wykręcania rdzeni Presta.

Przy takim sprzęcie, prędkościach i infrastrukturze, to nie jest pytanie czy, tylko kiedy. Nie moja sprawa, jeśli marzysz o nowej szczęce, implantolodzy i chirurdzy też nie narzekają. Problem w tym, że tacy kamikaze nie jeżdżą w próżni, a nie brak i takich, co próbują te 70km/h wyciągać z dwójką walczących o Nagrodę Darwina na hulajce. Dodajmy do tego wszystkiego to, jak się nasi rodacy w miejskiej dżungli zachowują, bo smartfonowe zombie czy zamyśleni filozofowie w słuchawkach pakujący się pod koła z zaskoczenia niczym ninja to norma. Smycze rozciągnięte w poprzek DDRów nie są niczym szczególnym. Wisienką na torcie jest nagminne wymuszanie pierwszeństwa przez pieszych wprowadzonych w błąd mylącym oznakowaniem przejść sugerowanych. Szkoda, że policja niewystarczająco tępi wszelkie nielegalne motocykle udające inne środki transportu w naszych miastach. Ciekawi mnie jedynie jakie zdanie o haraczu ściąganym przez państwo będziesz miał, kiedy zamiast dyskutowanych groszy na OC, przyjdzie do dyskusji z UFG, które będzie ściagać należności wypłacone przez nich poszkodowanemu 😉

Dla mnie to i tak kompletnie obcy świat. Zdarzało mi się zrobić kilkanaście km ze średnią 50+ km/h, ale wymagało to średniego nachylenia -8% (a jak wiadomo, serpentyny /i agresywni kierowcy/ psują średnią) 😉 Nawet przekroczenie 30 km/h w moim przypadku wymaga tego -1% na dystansie rzędu 30km. W poprzednim sezonie, na Mazowszu mój limit wyszedł w okolicach 27km/h z groszami na trasach poniżej 100km. Stąd też myślę, że mogę sobie pozwolić jednak na odrobinę wygody i pójście w nieco szersze opony i dalsze kombinacje z pogranicza graveli i XC. a przy okazji przewijają mi się kolejne artykuły z różnymi pomiarami związanymi z oponami (które wciąż będą miały przy takich prędkościach duży udział w oporach, a więc i wysiłku przy dłuższych trasach).

Ależ oczywiście. Wszystko zależy od prędkości. Wrzucasz wykresy dla 45 km/h, które są przelotową chyba tylko dla czołówki zawodowców. My już w czwartym poście zdryfowaliśmy na graveliadę i sakwiarstwo. Przy prędkościach amatorów i niedzielnych pedalarzy ten opór aero będzie sporo mniejszy, bo kiedy opory toczenia rosną liniowo, aero rośnie kwadratowo. Do tego dominuje opór aero związany z wielkim klocem siedzącym na rowerze, a nie opór aero od samej opony 😉 PS wpisu o symulacji komputerowej i pomiarach zysków aero na fullu XC z odpowiednio dobraną lemondką dalej nie odkopałem.

Jeszcze w tym temacie ostatnio mi się przewinął fajny zestaw danych mierzonych w warunkach rzeczywistych, w sposób możliwie zestandaryzowany przez Johna Karrascha ( https://www.johnkarrasch.com/articles ) https://docs.google.com/spreadsheets/d/1DfeSw0IISbcN1nn9Id_ovxiioIuemJle9sC0nuDa6WA/edit?usp=sharing

Może przeskoczmy etap 32 cali i od razu róbmy je na kołach 36" od unicykli? 😉 Całkiem serio się będę upierał przy tym, że jeśli tylko wykombinują jak zmieścić ramę między kołami, to do zastosowań ogólnoturystycznych, na gorsze drogi i w niewymagający teren, większe koła będą praktycznie bez wad (w granicach dostępności części). Będzie mniej telepać rowerzystą, a przyrost masy czy bezwładności kół kompletnie nie zrobi różnicy przy załadowanym rowerze. Stąd uwaga o gravelach i ATB, zapomniałem o trekkingach. Tam gdzie przydaje się jednak dropper, to zdecydowanie tylko w największe ramy. Zobacz jak powyginany jest taki San Quentin, jak zrobili w końcu wersję 29" (a chyba ma jedną z najkrótszych rur podsiodłowych w seryjnie tłuczonych MTB). Wyobraź sobie teraz jak to siodełko przy 32" zmieścić w dole. Wystarczy zobaczyć ilu producentów wróciło do 27.5" w XS/S. Nawet w L może być krucho z 32". Ale w wersjach pod sporty grawitacyjne na pewno mulletów 32/29 nie braknie.

Przy mocno progresywnej geometrii, swojego MTB (niby M'ka, ale to i tak bite 2m od końca jednej opony, do przeciwnego końca drugiej) zdarzało mi się musieć wysyłać samego windą i gonić go drugą lub po schodach. Rower trzeba było prawie w pionie, na skos ustawiać. Podobnie, w niektórych wagonach PKP sufit przy hakach był za nisko i nie dało się roweru zawiesić (ku uciesze ekipy konduktorskiej). Ramy wciąż muszą być dopasowane do człowieka, którego wymiary generalnie są stałe. Dlatego tu będzie problem. Z jednej strony, trzeba te ~10% większe koła przyjąć, z drugiej główka nie może być za krótka, żeby nie pękała, a podsiodłowa musi być na tyle długa, by po opuszczeniu droppera siodełko nie wjechało w koło. Po mojemu, to brzmi jak brak wad w segmencie gravel / ATB, ale niekoniecznie w MTB z myślą o technicznym terenie.

Ciekawe jak ceny i wybór opon. Podobnie amortyzatory. Do 29era z większą oponą wciąż jest problem, by dobrać bagażnik, a ile lat są na rynku?

Ja bym zaczął od regulacji siodełka przed rozpoczęciem zabawy w podmianki. Kąt, offet, wysokość - każde rzutuje na to ostatecznie jak dociskamy 4 litery do siodełka, a pozornie niewielkie zmiany w ustawieniu potrafią zrobić kolosalną różnicę w komforcie.