Szwedacz

Aluminiowy PDQ (który żartowniś wymyślił, żeby to się czytało 'padaka'?) z tego co kojarzę jest dość fatalnym następcą Count Solo - lepiej rozjerzyj się za Grand Canyonem lub Procaliber 8. Na Pepperze ostatnio latały oferty w Niemczech na Konę DL z SIDem za nieco ponad czwórkę. Jak dobrze trafisz, to coś fajnego poniżej tego budżetu powinieneś móc upolować. Ogólny kierunek poszukiwań dobry. Przy takiej wadze bym brał rower z amortyzatorem na goleniach min. 32mm. Do spokojnej jazdy wystarczy, chyba że twoje okoliczne lasy w górkach to jakieś konkretniejsze górki, to wtedy przyda się te 34-35mm. Poza wyregulowaniem amortyzatora, tu największą robotę zrobi dobór opon, żeby wziąc coś co się w miarę lekko toczy, przy jednocześnie sensownej wytrzymałości i wystarczającej przyczepności (a luźne kręcenie po lesie i dróżkach też nie wymaga nie wiadomo czego). Im szersza opona i niższe ciśnienie, tym więcej komfortu pod 4 literami na tych ewentualnych korzeniach i gruzie.

ESI Extra Chunky u mnie się OK sprawdzały, ale szybko pojawiały się w nich braki od przeciskania przez krzaki czy sporadycznego kontaktu roweru z kamieniami. Po zmianie roweru, zgodnie z zaleceniami producenta, wziąłem zwykłe Chunky i była masakra - kompletnie mi nie leżały (podobnie chińskie klony). Obecnie wróciłem do fabrycznych Ergonów GA-2 i nie zamierzam nic więcej zmieniać. Rogi wyłącznie wewnętrzne, na spokojniejsze odcinki przy dłuższej trasie.

Oczywiście, choć w najdłuższych ultra nie bez powodu święcą triumfy wzmacniane opony, nie bez powodu Mezcale w wersji TNT, a nie Race/TLR. Jednak do kręcenia poza wyścigami czy wszelkiej turystyki nie potrzebujesz walczyć o każdy ułamek wata i to czy opona będzie do wymiany po 1500km, czy po 7000km może nie być zupełnie bez znaczenia, o ile nie ignorujesz zupełnie kosztów eksploatacji roweru, albo wolisz mieć dużo większą szansę, że nie będziesz zamawiał taksówki, by cię zgarnęła z pól pośrodku niczego, z nienaprawialną oponą.

Bezdyskusyjnie. Każde hamowanie to jest kupa energii zamienionej w ciepło, którą potem trzeba ponownie wpakować w układ przy rozpędzaniu się. W miarę jednostajna jazda to minimalizuje. Tu już bym polemizował. To by była prawda, gdyby mówić o jeździe wyłącznie unijnymi asfaltami i idealnie równymi szutrówkami. Gdyby skalować ich wybory obręczy, to byśmy teraz obserwowali gravele na obręczach szerszych niż endurówki z plusami, za to z wysokim stożkiem. Pewny jesteś, że nie o 2.2" mowa? 😉 2.0" Pure Grip wychodziły znacznie gorzej niż 2.2" na Black Chilli - na idealnej drodze to różnica Crr o 1/3, na szutrach kategorii 2. wciąż niemal 20% (nie widziałem pomiarów na gorszych). No i nie zapominajmy o Thunder Burtach 2.1" na Addix Speed. Tu pewnie działa to dwojako, jedno to rewelacyjnie niskie opory toczenia (Super Ground 2.1" w rzeczywistym pomiarze na asfalcie wypadał raptem 10% wolniej niż Caracal Race 45mm), drugie to spora objętość i dość miękka konstrukcja, znacznie poprawiające komfort na wertepach, co w dłuższej trasie przekłada się na dłuższe utrzymanie wysokiej skuteczności silnika białkowego. Oczywiście, powyższe przy założeniu, że nie interesuje nas żywotność opon, która jednak jakoś przy takich wyścigach pewnie zaczyna się liczyć, bo idzie w parze z rosnącym z każdym kilometrem ryzykiem złapania kapcia.

Nie musi być bezpośrednio z USA. Ale jeśli będziemy kupować od pośrednika w innym kraju EU, to i tak cła siedzą w cenie + dochodzi marża pośrednika. Póki miałem Storma, to się interesowałem tematem. Konkluzja była taka, że w cenie bagażników z USA jakie by mi pasowały, mogłem zamówić spawany na zamówienie, robiony na wymiar u nas. Prościej i taniej było potraktować to jako pretekst do zmiany roweru na taki, który przyjmie klasyczny bagażnik 😉

Nie słyszałem o niczym więcej na rynku UE, a sam Ortlieb względnie niedawno wyszedł z tym bagażnikiem. Ściąganie alternatyw z ameryki (np. jakiś Old Man Mountain) niemal na pewno wyjdzie dużo drożej. Tailfin z UK też się mocno ceni.

Nie zauważyłem różnicy między markowymi Peatysami, a kompletną chińszczyzną z Ali. Ważne jest jak zaprojektowali otwory w jego podstawie, żeby nie mogły się zapchać zaschniętym mlekiem (zanim na to zacząłem zwracać uwagę to się naciąłem na chinola, który nie był wiercony na przelot, a po bokach miał niewielkie otwory) i żeby dało się w razie czego je przepchać bez ściągnia opony. Chwalę sobie (można dokupić luzem) nakrętki z końcówką do wykręcania rdzeni Presta.

Przy takim sprzęcie, prędkościach i infrastrukturze, to nie jest pytanie czy, tylko kiedy. Nie moja sprawa, jeśli marzysz o nowej szczęce, implantolodzy i chirurdzy też nie narzekają. Problem w tym, że tacy kamikaze nie jeżdżą w próżni, a nie brak i takich, co próbują te 70km/h wyciągać z dwójką walczących o Nagrodę Darwina na hulajce. Dodajmy do tego wszystkiego to, jak się nasi rodacy w miejskiej dżungli zachowują, bo smartfonowe zombie czy zamyśleni filozofowie w słuchawkach pakujący się pod koła z zaskoczenia niczym ninja to norma. Smycze rozciągnięte w poprzek DDRów nie są niczym szczególnym. Wisienką na torcie jest nagminne wymuszanie pierwszeństwa przez pieszych wprowadzonych w błąd mylącym oznakowaniem przejść sugerowanych. Szkoda, że policja niewystarczająco tępi wszelkie nielegalne motocykle udające inne środki transportu w naszych miastach. Ciekawi mnie jedynie jakie zdanie o haraczu ściąganym przez państwo będziesz miał, kiedy zamiast dyskutowanych groszy na OC, przyjdzie do dyskusji z UFG, które będzie ściagać należności wypłacone przez nich poszkodowanemu 😉

Dla mnie to i tak kompletnie obcy świat. Zdarzało mi się zrobić kilkanaście km ze średnią 50+ km/h, ale wymagało to średniego nachylenia -8% (a jak wiadomo, serpentyny /i agresywni kierowcy/ psują średnią) 😉 Nawet przekroczenie 30 km/h w moim przypadku wymaga tego -1% na dystansie rzędu 30km. W poprzednim sezonie, na Mazowszu mój limit wyszedł w okolicach 27km/h z groszami na trasach poniżej 100km. Stąd też myślę, że mogę sobie pozwolić jednak na odrobinę wygody i pójście w nieco szersze opony i dalsze kombinacje z pogranicza graveli i XC. a przy okazji przewijają mi się kolejne artykuły z różnymi pomiarami związanymi z oponami (które wciąż będą miały przy takich prędkościach duży udział w oporach, a więc i wysiłku przy dłuższych trasach).

Ależ oczywiście. Wszystko zależy od prędkości. Wrzucasz wykresy dla 45 km/h, które są przelotową chyba tylko dla czołówki zawodowców. My już w czwartym poście zdryfowaliśmy na graveliadę i sakwiarstwo. Przy prędkościach amatorów i niedzielnych pedalarzy ten opór aero będzie sporo mniejszy, bo kiedy opory toczenia rosną liniowo, aero rośnie kwadratowo. Do tego dominuje opór aero związany z wielkim klocem siedzącym na rowerze, a nie opór aero od samej opony 😉 PS wpisu o symulacji komputerowej i pomiarach zysków aero na fullu XC z odpowiednio dobraną lemondką dalej nie odkopałem.

Jeszcze w tym temacie ostatnio mi się przewinął fajny zestaw danych mierzonych w warunkach rzeczywistych, w sposób możliwie zestandaryzowany przez Johna Karrascha ( https://www.johnkarrasch.com/articles ) https://docs.google.com/spreadsheets/d/1DfeSw0IISbcN1nn9Id_ovxiioIuemJle9sC0nuDa6WA/edit?usp=sharing

Może przeskoczmy etap 32 cali i od razu róbmy je na kołach 36" od unicykli? 😉 Całkiem serio się będę upierał przy tym, że jeśli tylko wykombinują jak zmieścić ramę między kołami, to do zastosowań ogólnoturystycznych, na gorsze drogi i w niewymagający teren, większe koła będą praktycznie bez wad (w granicach dostępności części). Będzie mniej telepać rowerzystą, a przyrost masy czy bezwładności kół kompletnie nie zrobi różnicy przy załadowanym rowerze. Stąd uwaga o gravelach i ATB, zapomniałem o trekkingach. Tam gdzie przydaje się jednak dropper, to zdecydowanie tylko w największe ramy. Zobacz jak powyginany jest taki San Quentin, jak zrobili w końcu wersję 29" (a chyba ma jedną z najkrótszych rur podsiodłowych w seryjnie tłuczonych MTB). Wyobraź sobie teraz jak to siodełko przy 32" zmieścić w dole. Wystarczy zobaczyć ilu producentów wróciło do 27.5" w XS/S. Nawet w L może być krucho z 32". Ale w wersjach pod sporty grawitacyjne na pewno mulletów 32/29 nie braknie.

Przy mocno progresywnej geometrii, swojego MTB (niby M'ka, ale to i tak bite 2m od końca jednej opony, do przeciwnego końca drugiej) zdarzało mi się musieć wysyłać samego windą i gonić go drugą lub po schodach. Rower trzeba było prawie w pionie, na skos ustawiać. Podobnie, w niektórych wagonach PKP sufit przy hakach był za nisko i nie dało się roweru zawiesić (ku uciesze ekipy konduktorskiej). Ramy wciąż muszą być dopasowane do człowieka, którego wymiary generalnie są stałe. Dlatego tu będzie problem. Z jednej strony, trzeba te ~10% większe koła przyjąć, z drugiej główka nie może być za krótka, żeby nie pękała, a podsiodłowa musi być na tyle długa, by po opuszczeniu droppera siodełko nie wjechało w koło. Po mojemu, to brzmi jak brak wad w segmencie gravel / ATB, ale niekoniecznie w MTB z myślą o technicznym terenie.

Ciekawe jak ceny i wybór opon. Podobnie amortyzatory. Do 29era z większą oponą wciąż jest problem, by dobrać bagażnik, a ile lat są na rynku?

Ja bym zaczął od regulacji siodełka przed rozpoczęciem zabawy w podmianki. Kąt, offet, wysokość - każde rzutuje na to ostatecznie jak dociskamy 4 litery do siodełka, a pozornie niewielkie zmiany w ustawieniu potrafią zrobić kolosalną różnicę w komforcie.

Bez przesady z tą delikatnością. W MTB szczęśliwie nie miałem okazji jeździć na nich (ale w zapasie 2 szt. wożę z myślą o wielodniówkach). W gravelu od zaczynam drugi sezon na nich. Różowe RideNow z ali, ale ten starszy, solidniejszy wariant (ostatnio doszły jakieś mocno lajtowane do ich oferty). Przez ponad 3k km absolutnie żadnych problemów (choć ewentualnie przebicia zatrzymywała wkładka w Tufo HD), w tym żadnych dobić. Nie są specjalnie upierdliwe przy zakładaniu. Po prostu musisz raz czy dwa pompką dmuchnąć w nie, by były przy układaniu torusem, a nie opaską. Normalnie, jak każdą dętkę układasz i tylko pilnujesz, by nie były poskręcane. Jak wszystko OK to wrzucasz drugi brzeg opony na obręcz i pompujesz. Jeśli mówimy o nich jako opcji ratunkowej, kiedy tak załatwiłeś oponę, że knoty nie pomogą (a nie masz nic do zszycia opony), to jeśli nie skopiesz montażu koncertowo, to nie powinno być żadnych problemów z nimi. Przy takim wykorzystaniu, to wentyl najprędzej rozwalisz dopychając wszystko w ciasnej torbie.

Rzepy z czasem też lubią się postrzępić i rozleźć. Następny etap Jacku, to rolowane torby w stylu żeglarskim 😉

Do Torpado nie ma oficjalnej tabelki. Indiany Storm od X7 do X9 były na tych samych ramach, tylko różnie lakierowane. Nieoficjalna: [Cały wątek]

Bekon warto dorwać w różnych rozmiarach. Jak na kamieniach lekko rozetniesz, to typowo rowerowe, cienkie mogą nie chcieć złapać lub słabo będą się trzymać. Za grosze możesz gubić 2-3x grubsze samochodowe i brać 1-2 szt razem z drobniejszymi. @sl66 Są gogle pasujące na okulary (pomijam gogle z mocowaniem na same szkła korekcyjne w środku), najczęściej mają dopisek "OTG" (Over the glasses). Sprzedają takie i do MTB, i do MX. Pytanie na ile to będzie parować przy pedaliadzie, zwłaszcza jak latem zrobi się u nas typowe 26-30 stopni na plusie i wilgotność bliska 100% 🙂

Nawet powinno się mu dać łatwo dorzucić przednią przerzutkę i odtworzyć 2x11 jakie miała Indiana. Bo w którejś wersji przerobili go na 1x, wywalając przednią przerzutkę i zostawiając 11s 11-42T z tyłu.

To akurat pod długimi spodniami mają szansę trochę dłużej posłużyć. Jeśli gdzieś trafię w kamienie tak, że mimo to rozetnie ochraniacze, to tym bardziej bym nie chciał rzepką bez jakiegokolwiek ochraniacza pociągnąć. Co do kasków, jestem anty-fanem MIPSa. W otwartym kasku jaki z nim miałem (i dalej na gravelu używam) bardzo upośledzał wentylację, więc nawet w chłodne dni nie da się w tym jeździć bez buffa w roli potówki, bo pot oczy zalewa (a sam buff niczym MIPS dodaje warstwę, która potencjalnie ogranicza szarpnięcia w przypadku rotacji kasku). Do MTB sprawiłem sobie Leatta z odpinaną szczęką. Oczywiście skuteczność ich 'turbinek' nie była weryfikowana w praktyce (i oby tak zostało), ale wentylacja się nieporównywalnie poprawiła. Tu bez żadnych kombinacji z potówką, a kształt pianek jest taki, że kompletnie nie ma problemu z odprowadzaniem potu na bok. Poza trasami typu pół dnia wypychania / wynoszenia roweru, godzinka+ dużego zjazdu na koniec, nie bardzo sobie wyobrażam odpinanie i dopinanie szczęki w trakcie wycieczki. Raczej jest to na zasadzie odpięcia/przypięcia jej przed wyjściem, by sobie dostosować kask do planów wycieczkowych. Na wielodniówkach z namiotem z kolei pojawia się problem bezpiecznego przewożenia szczęki w luźniejsze dni, tak żeby nie pogruchotać jej odpiętej przy ewentualnej kraksie. Jeżdżę w zwykłych okularach optycznych, jedynie przy wyrabianiu okularów pilnuję, by posiadały duże soczewki. Po pierwsze lepiej to chroni przed owadami i pyłem przy jazdach, po drugie, przy ewentualnym połamaniu oprawek soczewka się oprze na kościach dookoła oka, a nie pójdzie w oko. Zestaw naprawczy w torbie na rowerze.

O! Jak się spisują przy dłuższych trasach? Mam z tej serii łokcie i jako lekkie uzupełnienie (tak, jestem optymistą i naiwnie wierzę w odruchy wypracowane przez lata kulanek) spisują się świetnie. Na górskie ujeby wziąłem Chromag Rifty, które o ile chronią świetnie, to umiarkowanie się spisują jako ochraniacze do agresywniejszej turystyki (raczej kończy się to tym, że podróżują na łydkach pod spodniami i jedynie na konkretniejsze zjazdy je przesuwam na kolana; przyznaję się bez bicia). Dłuższa jazda oznacza ich zapocenie i zawilgocenie (ewentualny deszcz to tylko przyspiesza), a to przy dłuższej jeździe oznacza obcierki na kolanie. Do tego gabaryt jest większy i na kilkudniówce, gdzie musi wejść jeszcze szpej biwakowy i zapas jedzenia, trudniej sobie uzasadnić branie takich ochraniaczy na zapas, jeśli jedynie niewielka część trasy jest ambitniejsza zjazdowo. Na takie wypady kusi mnie właśnie wzięcie czegoś lżejszego, na bardziej śliskim materiale i od ponad pół roku się nad tymi GFormami zastanawiam.

To chyba jeszcze nikt nie poleciał klasykiem tego forum - zobacz sobie Indianę / Torpado Storma. Po zakupie najwyżej opony zmienisz (bo te fabryczne Roby to niezła masakra była, ani przyczepności nie dawały, ani się lekko nie toczyły; ktoś się zlitował i za 50zł odkupił ode mnie komplet na OLX 😄).

Bo pewnie biznesowo nie ma sensu rozwijanie tego segmentu, dlatego i crossy zwinęli. Klient masowy zainteresowany jest tym, że rower jedzie i ma amortyzator. Takie Cube na sprężynowych Suntourach to odhaczają (XCT jeszcze jako tako jest znośny, bo tłumienie - niektóre modele nawet tego nie mają i niczym kijek pogo odbijają!). Zajawkowiczy można naciągać i bawić się w "eksluzywne" rowery ATB na stalowych / tytanowych ramach spawanych w świetle księżycowej pełni itd. Trzeba poczekać jeszcze parę lat, aż gravele przejdą w fazę monstercrossów i zobaczymy ATB ometkowane jako "Monstercross flatbat" 😉

@Pepe75 Cues FC-U6000-2B na pewno jest kompatybilny z 11s. Nie wiem co jeszcze się znajdzie. @liftlodz Akurat przy obecnych zakresach napędów 1x to bez różnicy czy góry czy nie. Zarówno 1x, jak i 2x może być gęsto zestopniowany, ale o mniejszym zakresie, jak i mieć większe przeskoki między zębatkami, ale większy zakres. + Ew kwestia żywotności. Dla porównania 80 RPM w 1x12 z kasetą Deore: | 10 12 14 16 18 21 24 28 33 39 45 51 ----+------------------------------------------------------------------------ 40 | 67.1 56.0 48.0 42.0 37.3 32.2 28.0 24.1 20.4 17.4 15.0 13.2 I 2x10 z kasetą 11-34 i korbą 46-30: | 11 13 15 17 19 21 23 26 30 34 ----+------------------------------------------------------------ 46 | 70.2 59.4 51.5 45.4 40.7 36.9 33.6 29.8 25.6 22.9 30 | 45.9 38.8 33.6 29.5 26.4 24.1 22.0 19.5 16.9 14.8 Jeszcze jakby to była 11-36, którą wbrew specyfikacji Shimano wielu producentów daje, to już zupełnie różnice w zakresie są kosmetyczne.